Revolutionary Road

Oh, co za film!

Sam Mendes (ur.1965), brytyjski reżyser teatralny który zamaszystym krokiem przestąpił do filmowego biznesu ze swoim prowokacyjnym 'American Beauty', po egzotycznych wypadach w świat gangsterskiego ('Road to Prediction') lub wojennego ('Jarhead') zamieszania, powraca do wieloogniskowej oceny bytu współczesnego człowieka. Jego nowy film 'Revolutionary Road' - oparty na noweli pod tym samym tytułem i osadzony w realiach polowy lat pięćdziesiątych - opowiada historie Franka i April Wheelers (Leonardo DiCaprio i Kate Winslett), małżeństwa z amerykańskich przedmieść próbującego skonfrontować problemy ich młodego lecz szybko więdnącego związku. Autor noweli, Richard Yates, jeden z najwybitniejszych amerykańskich pisarzy okresu powojennego i jednocześnie najmniej znany, ponoć zawsze pochłonięty praca, zazwyczaj pijany, pełen niepewności i bólu istnienia oraz bez formalnego wykształcenia literackiego, był - oprócz kilku nowel oraz zleconych prac dziennikarskich, także autorem przemówień pisanych dla senatora Roberta Kennedy. Yates zadedykował 'Revolutionary Road' swojej byłej zonie.

Oczekiwane w napięciu kolejne ekranowe spotkanie Kaski i Leona już od samego początku filmu wynagradza wiernych fanów tej osławionej pary swym niebywałym elektryzmem, i pomimo narastającej, pozornie biegunowej odmienności ich wzajemnych uczuć, niejako w ukryciu każe trzymać kciuki za powodzenie ich związku. Podejrzewam ze bardziej wrażliwi widzowie powyginają sobie palce aż do bólu przy tym emocjonalnym ping-pongu. W pierwszych paru minutach podczas gdy poznajemy historie Wheelersow jeszcze zanim pokaże się tytuł, słodki nastrój filmu szybko przebija się przez abażurową granice przyzwoitości twórczej i zakotwicza na dobre w burzliwym oceanie małżeńskiej goryczy, niedopowiedzeń i osobniczego manekiniarstwa. Śmiem zatem twierdzić, że jego przesłanie będzie bardziej zrozumiale dla widzów będących w ślubnym związku, ale jeszcze bardziej dla tych którym ten związek się rozpadł.

Z mętnawego otoczenia drugoplanowych rol - niejako "ustawiającego życiowe drogowskazy na Ulicy Rewolucyjnej" i będącego rolą sama w sobie - wyłania się jaskrawa postać matematyka-wariata (Michael Shannon), który wydaje się mieć najbardziej klarowny wgląd w istotę rzeczy. Na myśl przychodzi tu rola antycznego "greckiego choru", wszem przypominającego prawdę rzeczywistości. Prawdę całkiem nieraz bolesna. Zastanawiająca wydaje sie byc odwaga Mendesa który w obliczu swojego małżeńskiego związku z Winslett, podejmuje się drążyć bytowe fatum, gdzie dylemat samospełnienia jest przeciwstawiony akceptacji społecznie narzuconych rol życiowych.

'Revolutionary Road' jest pomimo wszystko kinem pierwszej klasy, i krzywda byłby brak jego rekomendacji. Muszę jednak zaznaczyć że oglądając ten film czułem się jak ślimak pełznący po ostrzu brzytwy.

Hotel Detective